Nasıl da büyüdüm... Şimdi düşünüyorum da ne kadar olgun davranıyorum ilişkilerde; kıskançlık, gereksiz kaygılar, öfke yok... Alabildiğine durağan bir göl gibiyim... Beni dalgalandıracak bir taşın atılmasını bekliyorum belki de... Yoksa tüm bu hissettiğim olgunluk, artık "hissedemediğim " den mi kaynaklanıyor?!